ប្រវត្តិសាស្រ្ត | BayKdang ប្រវត្តិសាស្រ្ត | BayKdang

ប្រវត្តិសាស្រ្ត

អ្នក​ជំនាញ​អារ្យធម៌​ខ្មែរ៖ ​តើការ​សម្ដែង​របំាត្រុដិ ​ក្នុង​រដូវ​បុណ្យ​​ចូលឆ្នំា​ខ្មែរមាន​អត្ថន័យ​យ៉ាងណា?

(ភ្នំពេញ)៖ ជារៀងរាល់ឆ្នាំនៅពេលដែលពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំថ្មីប្រពៃណីជាតិខ្មែរខិតជិតចូលមកដល់គេតែងឃើញតាមក្រសួង មន្ទីរ ដែលជាស្ថាប័នរដ្ឋ ក៏ដូចជាអង្គភាពស្ថាប័នរបស់ឯកជន និងលំនៅឋាននានាផងដែរ តែងបាននាំគ្នារៀបចំឲ្យមានពិធីលោតរបាំត្រុដិ ដើម្បីដេញឧបទ្រពចង្រៃ និងនាំមកលាភសំណាង ជោគជស័យសិរីសួស្តីសម្រាប់ឆ្នាំថ្មី។ តើការសម្ដែងរបំាត្រុដិ ក្នុងរដូវបុណ្យចូលឆ្នំាខ្មែរមានអត្ថន័យយ៉ាងណា? អ្នកជំនាញអារ្យធម៌ខ្មែរ លោក រត្ន័ សណ្ដាប់ បានថ្លែងថា ចំពោះរបំាត្រុដិដែលយកមកសម្ដែងក្នុងរដូវបុណ្យចូលឆ្នាំថ្មីប្រពៃណីខ្មែរនេះ គឺមានអត្ថន័យសំដៅដល់ការជួយសង្រ្គោះមនុស្សលោកឲ្យរស់ឆ្លងផុតពីឆ្នាំចាស់ ឈានចូលឆ្នាំថ្មីឲ្យមានសិរីសួស្ដីនេះឯង។

ផ្កា Peony គឺជាប្រភពដើមនៃតែពណ៌ស

តែ ស (Peony) ត្រូវបានចាត់ថ្នាក់ជាតែ ស ដែលរូបរាងរបស់តែគឺជាផ្កាហើយមានស្លឹកពណ៌បៃតង។ ហើយផ្កា Peony វាត្រូវបានគេមកពិសារជាមួយនឹងស្លឹកពណ៌បៃតងដែលឱបជាប់ជាមួយផ្កា ហើយវាត្រូវបានគេដាក់ឈ្មោះថាតែ ស ។ តែ ស គឺមានប្រជាប្រិយភាពយ៉ាងខ្លាំងនៅក្នុងខេត្ត Fujian នៅប្រទេសចិនដែលគេដាំផ្កា Peony ធ្វើជាតែព៌ណ ស)។

តើដឹងទេថា ឈាមមាន់ជាក្រិត្យប្រហារជីវិតអ្នកទោសនាសម័យបុរាណ!!!

ប្រទេសចិននាសម័យបុរាណ ពេលដែលយើងជាក្មេងតូចៗ ធ្វើខុសហើយត្រូវបានគេចាប់បានគឺពួកគេប្រើពណ៌ក្រហមដើម្បីសរសេរឈ្មោះ។ ប៉ុន្តែត្រូវបានហាមដោយមនុស្សចាស់ទុំរបស់យើងមិនឱ្យធ្វើដូច្នោះ ព្រោះនៅពេលដែលយើងបានយល់អំពីមូលហេតុវាពិតជាធ្វើឱ្យយើងភ្ញាក់ផ្អើល។ នៅសម័យបុរាណឈាមមាន់ត្រូវបានប្រើដើម្បីសរសេរក្រឹត្យសម្រាប់អ្នកដែលទទួលការកាត់ទោសប្រហារជីវិត។ ក្រោយមកវាត្រូវបានជំនួសដោយតុលាការចិនដែលត្រូវបានគេស្គាល់ថាជាយៀនដែលប្រើពណ៌ក្រហមដើម្បីកត់ត្រាឈ្មោះឧក្រិដ្ឋជន។ វាជាជំនឿរបស់ជនជាតិចិននៅសម័យមុនថាស្ដេចនៃហាដាសប្រើជក់ដើម្បីគូរ ឬសសើរបញ្ជីឈ្មោះនៅក្នុងសៀវភៅជីវិតរសនិងការស្លាប់។ ប្រសិនបើមនុស្សម្នាក់ត្រូវបានផ្តន្ទាទោសដល់ស្លាប់ឈ្មោះនេះនឹងត្រូវបានបិទជាពណ៌ក្រហម ដូច្នេះឈ្មោះដែលសរសេរជាពណ៌ក្រហមជាទូទៅសម្រាប់មនុស្សដែលបានស្លាប់ឬត្រូវបានកាត់ទោសប្រហារជីវិត។ ឈ្មោះរបស់មនុស្សស្លាប់ដែលត្រូវបានចារឹកលើថ្មកំបោរគឺជាពណ៌ក្រហម។ រហូតមកដល់សព្វថ្ងៃនេះក្រៅពីគ្រូបង្រៀននិងបុគ្គលិកគណនេយ្យដែលប្រើពណ៌ក្រហមសម្រាប់គោលបំណងកែច្នៃចិនកម្រប្រើក្រដាសពណ៌ក្រហមដើម្បីសរសេរជាពិសេសឈ្មោះប្រជាជនព្រោះនេះត្រូវបានគេចាត់ទុកជាការហាមឃាត់។ មានមតិមួយទៀតនិយាយថាកាលពីអតីតកាលអធិរាជបានប្រើជក់ដើម្បីកាត់ទោសនិងអនុម័តច្បាប់។ នៅសម័យនោះក្រៅពីអធិរាជប្រជាជនស៊ីវិលត្រូវបានហាមឃាត់យ៉ាងតឹងរ៉ឹងមិនឱ្យចេញសេចក្ដីណែនាំជាពណ៌ក្រហម។ មានអ្នកផ្សេងទៀតដែលបាននិយាយថាគេមិនអាចប្រើក្រដាសពណ៌ក្រហមដើម្បីសរសេរអក្សរបានទេព្រោះពណ៌ក្រហមមានន័យថាមានទំនាក់ទំនងខ្លាំង។ លើសពីនេះទៀតការប្រើពណ៌ក្រហមដើម្បីសរសេរឈ្មោះរបស់បុគ្គលផ្សេងទៀតគឺស្មើនឹងការដាក់បណ្ដាសាមនុស្សនោះឱ្យស្លាប់ ទាំងអស់នេះត្រូវបានគេនិយាយថាគ្មានប្រយោជន៍ទេ។ កែសម្រួលដោយ៖ Baykdang

ចង់ដឹងទេថា ទឹកខ្មេះមានប្រវត្តិបែបណា ហើយវាមានប្រយោជន៍សម្រាប់សុខភាពយ៉ាងណាខ្លះ!

ទឹកខ្មេះគឺជាសារធាតុមួយក្នុងចំណោមសារធាតុសំខាន់ៗ ក្នុងការធ្វើម្ហូបអាហារប្រចាំថ្ងៃរបស់យើង ហើយវាក៏ល្អសម្រាប់ការថែទាំសុខភាព ក៏ដូចជាការដើរតួជាថ្នាំ ឬក៏ការកំចាត់មេរោគនៅកន្លែងដាក់របស់ប្រើប្រាស់ជាដើម។ វត្ថុធាតុដើមសម្រាប់ធ្វើទឹកខ្មេះរួមមានអង្ករក្រៀម sorghum ស្រូវពោតស្រូវសាលី ស្ករនិងស្រា។ បើយោងតាមកំណត់ត្រាប្រវត្តិសាស្ត្រស្រាទឹកខ្មេះនៅក្នុងប្រទេសចិនបានត្រឡប់មកវិញជាង 3000ឆ្នាំ នៅរាជវង្សចូវ នៅពេលដែលក្រុមហ៊ុនផលិតស្រាបានបង្កើតវាសម្រាប់ព្រះចៅអធិរាជនិងគ្រួសាររបស់គាត់។ នៅក្នុងរូបមន្តសម្រាប់ព្យាបាលជំងឺមហារីកចំនួន 52 ដែលជាអត្ថបទរបស់វេជ្ជសាស្រ្តចិនបុរាណ និងមានគោរពយ៉ាងជ្រាលជ្រៅក្នុងការអនុវត្តន៍នៃការប្រើប្រាស់ទឹកខ្មេះត្រូវបានគេកត់ត្រាទុកជាមុន។ នៅក្នុងអត្ថបទនោះមាន 17ចំណុច ក្នុងចំនោមការព្យាបាលចំនួន

ប្រវត្តសង្ខេបរបស់កៅអី

យើងអង្គុយកៅអីរាល់ថ្ងៃធ្លាប់ទេថា អ្នកណាជាអ្នកបង្កើតកៅអី ហើយមានប្រភពដើមមកពីណាមុនគេ! កៅអីគឺជាពាក្យដ៏សាមញ្ញមួយកើតចេញពីព្រះវិហារកាតូលិកឡាទីន ហើយវាតែងតាំងដោយក្រុមជំនុំ ដែលជាអាសនៈរបស់បុព្វជិកនៃព្រះវិហារមួយ។ កៅអីនៅមជ្ឈិមសម័យសាសនា ឬលោកខាងលិចត្រូវបានប្រើដើម្បីធ្វើកិច្ចការយ៉ាងធំទូលាយជាញឹកញាប់ ការសាងសង់កៅអី ឬហៅបានថាស៊ុមនិងបន្ទះក្តារទាំងនេះហាក់ដូចជាស្រាលជាងកៅអី ពីបុរាណមួយទៀតដែលត្រូវបានគេស្គាល់ថា curule ដែលជាកៅអីមានរាងជាអក្សរ (X) ហើយត្រូវបានគេប្រើប្រាស់តាំងពីជំនាន់រ៉ូម៉ាំង ដែលយើងកត់សម្គាល់ថាស្រដៀងនឹងកៅអីបត់គ្រហឹមសព្វថ្ងៃ។ ទន្ទឹមនឹងនេះកៅអីត្រូវបានគេស្គាល់ ជាទូទៅដោយហេតុថាមានសមាគមពាណិជ្ជកម្មជាច្រើនអ្នកបានដាក់កម្រិតលើបច្ចេកទេសសាងសង់ពិសេសដូចជាការបង្វែរនិងការតុបតែងដើម្បីបំបែកសិប្បករ។ ការកែឆ្នៃនិងរចនាម៉ូត ដែលមានលាយពណ៌ប្រផេះគឺជាលក្ខណៈធម្មតានៃកៅអីដែលគេបានបម្រុងទុកសម្រាប់មនុស្សសំខាន់

ប្រវត្តិនៃការប្រើចង្កឹះ

ការសិក្សាពិភាក្សារឿងរ៉ាវនៃការប្រើប្រាស់សំភារៈដូចជា៖ កាំបិតនិងសមស្លាបព្រា ប៉ុន្តែមានប្រដាប់ប្រដាផ្សេងទៀតដែលត្រូវបានប្រើដោយមនុស្សរាប់ពាន់លាននាក់នៅជុំវិញពិភពលោកហើយវាមានអតីតកាលពីបុរាណ។ ប៉ុន្តែជនជាតិចិនបានរកឃើញរបស់ប្រើប្រាស់មួយទៀតសម្រាប់ទទួលទានអាហារគឺ ចង្កឹះ ។ ចង្កឹះ ត្រូវរកឃើញតាំងពីឆ្នាំ1200 មកម្ល៉េះ។ ឬស្សីគឺជាប្រភពនៃការបង្កើតចង្កឹះហើយតាំងពីពេលនោះមក ចង្កឹះ ឬដែលគេហៅថា ដំបងឆក់អាហារ ត្រូវបានគេប្រើប្រាស់នៅទ្វីបអាស៊ីដូចជា ប្រទេសវៀតណាម ជប៉ុន ម៉ុងហ្គោលី កូរ៉េ លាវ នឹងភូមា

តើម៉ាស៊ីន​បោះពុម្ព​សៀវភៅ ​មានដើម​កំណើត​មកពីណា?

(ស្រាវជ្រាវ)៖ តាមរយៈប្រវត្តិសាស្ត្រ សៀវភៅមានដោយកម្រ ហើយជារបស់មានតម្លៃណាស់ គេរក្សាវានៅក្នុងបណ្ណាល័យ បុព្វជិត ឬផ្ទះទ្រព្យសម្បត្តិ។ សៀវភៅនីមួយៗ គេចម្លងដោយដៃជាមួយនឹងប៊ិច និងទឹកខ្មៅ ដូច្នេះមានមនុស្សតិចណាស់ មានវាសនារៀន និងអាន។ ជនជាតិចិន បានអភិវឌ្ឍម៉ាស៊ីនបោះពុម្ពដ៏សាមញ្ញមួយ ក្នុងសតវត្សរ៍ទី១១ ប៉ុន្តែប្រហែលជាចុងឆ្នាំ១៤៥០ មានជនជាតិជឺមេន (German) ម្នាក់ឈ្មោះ

តើ​ជំនួញ​សូត្រ​ ចាប់ផ្ដើម​ពីពេលណា ?

(សុខភាព)៖ ជំនួញសូត្រ គឺជាក្រុមពាណិជ្ជកម្មបុរាណមួយ ដែលទាក់ទងដល់ចិន និងអ៊ឺរ៉ុប។ ជំនួញសូត្របានរីកចម្រើន ដំបូងគេ គឺចាប់ពី​១០០​ឆ្នាំមុនគ្រិស្តសករាជ ដល់ឆ្នាំ​១៥០០ នៃគ្រិស្តសករាជ។ ចម្ងាយផ្លូវលាតសន្ធឹង ប្រហែល៨ ០៥០ គម (៥០០០ម៉ៃ) កាត់តាមភ្នំ និងវាលខ្សាច់ក្នុងអាស៊ីកណ្ដាល និងមជ្ឈឹមបូព៌ា​ រវាងប្រទេសចិនប៉ែកខាងកើត និងសមុទ្រមេឌីទែរ៉ានេ

ស្វែងយល់៖ ៧ចំណុចសំខាន់ៗ ពន្យល់ពីភាពជាប់គាំង រដ្ឋាភិបាលអាមេរិក !!

(វ៉ាស៊ីនតោន)៖ ភាពជាប់គាំងរដ្ឋាភិបាលសហរដ្ឋអាមេរិក (Shut down) បានកើតឡើងកាលពីរាត្រីថ្ងៃសុក្រសប្តាហ៍មុន គឺចំថ្ងៃខួបមួយឆ្នាំនៃការឡើងកាន់អំណាចរបស់លោក ដូណាល់ ត្រាំ តែម្តង ហើយវាបានអូសបន្លាយអស់រយៈពេល៣ថ្ងៃ។ យ៉ាងនេះក្តីដំណាក់កាលដ៏តានតឹងត្រូវបានបញ្ចប់ទៅវិញ កាលពីថ្ងៃចន្ទកន្លងទៅនេះ បន្ទាប់ពីសភាតំណាងបក្សប្រជាធិបតេយ្យបង្ខំចិត្តយល់ព្រមទៅលើសេចក្តីសម្រេចថ្មី ដោយដាក់ឱ្យប្រើប្រាស់ជាបណ្តោះអាសន្ននូវកញ្ចប់ថវិការយៈពេលខ្លីដើម្បីផ្គត់ផ្គង់ដល់ការចំណាយរបស់រដ្ឋាភិបាល។ បើទោះបីជាបញ្ហានេះត្រូវបានបញ្ចប់ក្តី ប៉ុន្តែនៅវាបានបន្សល់ទុកនូវចម្ងល់ជាច្រើនជុំវិញវិបត្តិកញ្ចប់ថវិកាដែលបានកើតឡើងទៅលើមហាអំណាចសេដ្ឋកិច្ចពិភពលោកមួយនេះ។ ខាងក្រោមនេះសំណួរ និងចម្លើយសំខាន់ៗដែលអាចពន្យល់លោកអ្នកកាន់តែច្បាស់៖ ១៖ អ្វីជាមូលហេតុបណ្តាលឱ្យរដ្ឋាភិបាលអាមេរិកត្រូវបិទទ្វា?

រកឃើញ​​ផ្នូរ​បុរាណ​ធំមួយ ​នៅ​​ភាគឦសាន​​ចិន ដែល​មាន​​អាយុកាល​តាំង​ពី​​សម័យ​​រាជវង្សសុង

(ប៉េកាំង)៖ ក្រុមអ្នកបុរាណវិទ្យាចិន មកពីវិទ្យាស្ថាន Shenyang នៅថ្ងៃពុធនេះបានឱ្យដឹងថា ទីតាំងផ្នូរបុរាណចំនួនពីរ មានអាយុកាលជាង ១,០០០ឆ្នាំមុន ត្រូវបានគេរកឃើញនៅ ក្នុងខេត្ត Liaoning នៃភាគឦសានប្រទេសចិន។ នេះបើតាមការចេញផ្សាយដោយ ទីភ្នាក់ងារសារព័ត៌មានចិន ស៊ីនហួរ នៅរសៀលថ្ងៃពុធ ទី២៤ ខែមករា ឆ្នាំ២០១៨។ យោងតាមវិទ្យាស្ថាន

ព័ត៍មាន​ថ្មី